Francine Steegs - De blik waarmee ik kijk

Schilderkunst als remedie tegen de vluchtigheid

Kunstwerken ontstaan in een bepaalde tijd, vaak in de sterk gepersonaliseerde ruimte van het atelier, waar de kunstenaar een eigen subjectieve wereld creëert. Deze belevingswereld loopt meestal niet parallel met de objectieve werkelijkheid. Bij een bezoek aan het atelier van Francine Steegs realiseerde ik mij dat en voelde ik de verandering van perspectief: De blik wordt intenser, de vluchtigheid verdwijnt.


Francine Steegs werd in de afgelopen tien jaar steeds opnieuw geïnspireerd door intrigerende vrouwelijke en mannelijke gezichten uit de kunstgeschiedenis. Iconische en herkenbare portretten en details van gezichten, voornamelijk uit de vijftiende en zestiende eeuw, worden in haar schildertechnische proces veranderd.


Francine Steegs wordt intuïtief getrokken door elementen in portretten uit het verleden die tijdloos zijn, namelijk de blikken van de afgebeelde personages. Daarmee overbrugt zij de tijd en ruimte tussen haar en de door haar gekozen gezichten. Interventie op de portretten van o.a. Pollaiuolo, Fillippino Lippi, Rosso Fiorentino en Antonello da Messina, begint bij Steegs met het zeefdrukken ervan op het doek, waarna zij begint te schilderen.


Dat bewerkstelligt een transformatie van de waarneming, waardoor een persoonlijke interpretatie van deze historische portretten mogelijk wordt. Alle details die door Steegs als overbodig beschouwd worden, zullen in het proces overschilderd worden. Wat overblijft is de gestalte en de blik in vele variaties: van de bijna van alle emotie ontdane vrouwelijke gezichten tot mannelijke gezichten met doordringende blikken. De kijker wordt in staat gesteld te communiceren met de afgebeelde personages.


De schilderijen van Francine Steegs vragen om een onbevooroordeelde benadering en tijd van de hedendaagse beschouwer om na te denken over een keten in de geschiedenis, waarvan wij op dit moment in de tijd onderdeel uitmaken. Wij dragen daarbij niet alleen ons eigen verleden mee, maar maken de levens van anderen deel van ons eigen bestaan. Dat zijn niet altijd tastbare, levende wezens.
Soms zijn het personages uit romans, films of schilderijen die onze aandacht trekken.
Vervolgens worden ze een dierbaar onderdeel van onze gedachten. In het geval van Francine Steegs krijgen deze personages een prominente plaats in haar schilderkunst.

Marijana Drozdek – kunsthistorica
's-Hertogenbosch, 2016.